Τα Καλύτερα Κόμικς

Έκτη Τετράδα (21-24)

Και η 6η τετράδα, από τα Καλύτερα Κόμικς, που περιλαμβάνει τα τεύχη 21-24, παίρνει κι αυτή τη θέση της στο "Σεντούκι". Χωρίς τη πολύτιμη προσφορά ολόκληρης της σειράς από τον φίλο Γιάννη Τουλούπη ίσως θα ήταν πολύ δύσκολο να βρούμε όλα τα τεύχη και χωρίς την ανεκτίμητη βοήθεια του Κρίτωνα Κυρίμη στις αντιστοιχίσεις των ελληνικών και αμερικανικών εξωφύλλων, δεν θα μπορούσαμε να είχαμε την τόσο ολοκληρωμένη τεκμηρίωσή τους.

ΔΙΑΠΛΑΝΗΤΙΚΑ τ. 21, 22 Δεκεμβρίου 1961
Εξώφυλλο: Action Comics # 239 (Απρίλιος 1958)
Καρέ από την ιστορία: The Toys that stopped Space Crime
Pencils-Inks: Jim Mooney
Οπισθόφυλλο: Action Comics # 236 (Ιανουάριος 1958)
Καρέ από την ιστορία: Space Champion No 1 (Τόμμυ Αυριανός)
Pencils-Inks: Jim Mooney
Cover Story: Το κόλπο του Τόμμυ του Αυριανού (6 σελίδες)
(The Toys that stopped Space Crime)
Back Cover Story: Το Κωθώνι του Διαστήματος  (6 σελίδες)
(Space Champion No 1)

Γιώργος Βλάχος

Download PDF

ΠΑΡΑΞΕΝΑ τ. 22, 29 Δεκεμβρίου 1961
Εξώφυλλο: Strange Adventures # 93 (Ιούνιος 1958)
Ιστορία: Heart of the Solar System
Pencils: Carmine Infantino - Inks: Joe Giella
Οπισθόφυλλο: Strange Adventures # 93 (Ιούνιος 1958)
Το πρώτο καρέ της ιστορίας: The Wizard of A
Pencils-Inks: -
Cover Story: Η Καρδιά του Ηλιακού Συστήματος
(14 σελίδες) (Heart of the Solar System)
Back Cover Story: Ο Μάγος του Α (6 σελίδες)
(The Wizard of A)

Γιώργος Βλάχος

Download PDF

ΔΥΝΑΜΙΚΑ τ. 23, 5 Ιανουαρίου 1962
Από το τεύχος αυτό καθιερώνεται ο τίτλος  «ΔΥΝΑΜΙΚΑ» αντί του τίτλου «ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΑ» που ίσχυε.
Εξώφυλλο: Action Comics # 237 (Φεβρουάριος 1958)
Ιστορία: Superman’s Exposed Identity
Pencils: Curt Swan - Inks: Stan Kane
Οπισθόφυλλο: World Finest Comics (Ιανουάριος 1958)
Ιστορία: The Boy of Outer Space
Pencils: Curt Swan - Inks: Stan Kane
Cover Story: Τα Επικίνδυνα Αποκαλυπτήρια (12 σελίδες)(Superman’s Exposed Identity)
Back Cover Story: Το Αστρόπαιδο (12σελίδες) με Superman και Batman 
(The Boy of Outer Space)

Γιώργος Βλάχος

Download PDF

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΑ τ. 24, 12 Ιανουαρίου 1962
Εξώφυλλο: Tales of the Unexpected # 21 (Ιανουάριος 1958)
Ιστορία: The Hostage in the Outer Space
Pencils-Inks: Bob Brown
Οπισθόφυλλο: Tales of the Unexpected # 21 (Ιανουάριος 1958)
Πρώτο καρέ από την ιστορία: Loneliest Man in the World
Pencils-Inks: Jim McArdle
Cover Story: Ο Αιχμάλωτος του Διαστήματος (6 σελίδες)
(The Hostage in the Outer Space)
Back Cover Story: Ο πιο Έρημος Άνθρωπος του Κόσμου (6 σελίδες)
(Loneliest Man in the World)

Γιώργος Βλάχος

Download PDF

Μίκυ Μάους #28 (Dell)

Ο πρωτοχρονιάτικος μποναμάς από το «Σεντούκι» είναι κάτι, που σαν ήμαστε μικροί πάντοτε περιμέναμε να απολαύσουμε αυτές τις μέρες. Τη συντροφιά του Ντίσνεϋ, είτε με κάποιο καρτούν στο σινεμά, είτε με κάποια τεύχη του περιοδικού «Γέλιο και Χαρά» που μαζεύαμε τον τελευταίο μήνα του χρόνου για να τα διαβάσουμε όλα μαζί στις χριστουγεννιάτικες διακοπές μας.

Αυτήν την όμορφη «παράδοση» που πολλοί κρατούσαν ευλαβικά σε ολόκληρη τη διάρκεια της σχολικής μας ζωής με το μικρό αφιέρωμα επιχειρούμε να την αναβιώσουμε, έστω και σε μικρότερη δόση ντισνεϊκής απόλαυσης.

Το τεύχος αυτό περιέχει δυο περιπέτειες του Μίκυ και του Γκούφυ που δεν είχαν δημοσιευτεί στην ελληνική έκδοση του «Γέλιου και Χαρά» και σύμφωνα με τα αρχεία που ενημερωμένα κρατάει η ιντερνετική πλατφόρμα INDUCKS καμιά από τις ιστορίες αυτές δεν έχουν δημοσιευτεί ούτε στις εκδόσεις του «Μίκυ Μάους» στα επόμενα χρόνια.

Πρόκειται για μεταφορά ολόκληρου του #28 στη σειρά της αμερικανικής εκδοτικής εταιρίας Dell Publications που είχε ημερομηνία κυκλοφορίας τον Φεβρουάριο του 1953, αλλά είχε κυκλοφορήσει από τον Δεκέμβριο του 1952.

Το εξώφυλλο ήταν δημιουργία του Dick Moores με τίτλο “Rocking Chair Skiing” και δεν παραπέμπει σε κάποια ιστορία στο εσωτερικό του τεύχους. 

Η 20σέλιδη ιστορία “The Icy Hand”, καθώς και η 12σέλιδη “The Lucky Land”,αλλά και οι τρεις μονοσέλιδες (σύνολο 35 σελίδες) ήταν σε σενάριο και εικονογράφηση από τον Toni Strombl, δημιουργό πολλών ιστοριών με τον Μίκυ Μάους.

Με την ρητή και αδιαπραγμάτευτη επισήμανση ότι η ψηφιακή διαδικτυακή παρουσία του δεν στοχεύει στην εμπορική εκμετάλλευση, αλλά μόνο στη δωρεάν ψυχαγωγία και στην πληροφόρηση των φίλων μας, σας ευχόμαστε μια χρονιά τουλάχιστον καλύτερη από αυτή που πέρασε. 

Γιώργος Βλάχος

Πρωτοχρονιά 2017

Download PDF

SeaHawk

SEAHAWK

ERROL FLYNN vs ΕΡΡΟΛ ΦΛΥΝΝ ή…

CAPTAIN THORPE vs ΚΑΠΤΑΙΝ ΘΟΡΠ!

Μονομαχία… εικονογραφημένων σε αυτό το τεύχος του «Σεντουκιού των Κόμικς»!

Σαν συμπλήρωμα, αλλά και αυτόνομα λειτουργώντας, για το πανηγυρικό πρώτο τεύχος της νέας μας σειράς Cine-Pulp στο «Μπαούλο των Pulps» δυο κόμικς με το ίδιο θέμα, την πειρατική ταινία Sea Hawk, που πρωταγωνιστούσε ο Έρρολ Φλυνν, διασταυρώνουν τα πειρατικά τους σπαθιά και κάνει ρεσάλτο το ένα στις σελίδες του άλλου.

Το μεν πρώτο είναι αμερικανικής παραγωγής ολιγοσέλιδο έγχρωμο κόμικ του 1940, που είχε δημοσιευτεί στο περιοδικό Super Comics από τις εκδόσεις Dell και παρουσιάζεται πρώτη φορά σε ελληνική μετάφραση, το δε δεύτερο, 16σέλιδο, είναι ολότελα ελληνικής παραγωγής που είχε δημοσιευτεί στη σειρά των τευχών του εικονογραφημένου «Ταμ-Ταμ», δυσεύρετη έκδοση του 1951, ασπρόμαυρο με φτωχά μέσα παραγωγής, αλλά με πολύ μεράκι.

Πρέπει να ομολογήσουμε πως, συναισθηματικά, το δέσιμο είναι με την ελληνική προσπάθεια.

Αν και το θέμα είναι το ίδιο, όπως παρεμφερής είναι και η προσέγγισή του, ας μην επιχειρηθεί κάποια σύγκριση. Η ταυτόχρονη παρουσία τους κάτω από την ίδια στέγη μοναδικό της στόχο έχει την μεγαλύτερη απόλαυση και όσο το δυνατό περισσότερο Έρρολ Φλυνν… Τον αξεπέραστο σε τέτοιους ρόλους.

SEA HAWK

Μόλις 9σέλιδη (μαζί με το εξώφυλλο) ιστορία-προσαρμογή της ομώνυμης κινηματογραφικής ταινίας στο #30 της σειράς Super Comics της Dell, που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1940. Οι υπόλοιπες ιστορίες του τεύχους --όπως και στα περισσότερα τεύχη-- ήταν κόμικς με διάφορους υπερήρωες, που δεν ευδοκίμησαν πέρα από τις σελίδες αυτού του περιοδικού.

Εν τούτοις, παρότι ήταν μια ολιγοσέλιδη ανάπτυξη της ταινίας σε μορφή κόμικ, κατόρθωσε να συμπτύξει εικονογραφικά την υπόθεση, χωρίς να αφαιρέσει κάτι από τις σημαντικές σεκάνς της ταινίας.

Στα θετικά της παρουσίασης θα μπορούσε να προσθέσει κανένας και την πιστή απεικόνιση στα πάνελς των αντιστοίχων κινηματογραφικών πλάνων με τους πρωταγωνιστές να αποδίδονται με αναγνωρίσιμη ακρίβεια. Το δίχως άλλο πρόκειται για αντιγραφή από τα φωτογραφικά stills της κινηματογραφικής παραγωγής. Όπως και να έχει, θα πρέπει να θεωρηθεί τεχνικό επίτευγμα, αν ληφθεί υπόψη η τεχνική και η καλλιτεχνική ποιότητα των περισσότερων κόμικς στην αρχή των ’40. Ας αποδοθεί το εύσημο στον  illustrator της ιστορίας E.R. Schwalm, ίσως και στον σεναριογράφο της τον Harry Lee, άγνωστη ωστόσο η περαιτέρω συμβολή τους στην ιστορία του αμερικανικού κόμικ. Σίγουρα, όμως, η απόπειρά τους, υπήρξε η πρώτη δοκιμή της Dell στην μεταφορά κινηματογραφικών ταινιών στο χαρτί, υποσειρά που ευδοκίμησε στην γενική σειρά Four Color Comics μερικά χρόνια αργότερα.

Στο δε περιοδικό που δημοσιεύτηκε, τα Super Comics, να σημειωθεί ότι είναι το μοναδικό εξώφυλλο που αφιερώθηκε σε προσαρμογή κινηματογραφικής ταινίας στα 121 τεύχη της έκδοσης (Μάιος 1938-Φεβρουάριος 1949). Πιθανώς να μην είχε υπάρξει και άλλη ολιγοσέλιδη προσαρμογή κινηματογραφικής ταινίας. Το κύριο βάρος της σειράς είχε δοθεί σε εξώφυλλα και περιπέτειες του Ντικ Τρέισι.

Γιώργος Βλάχος

Νοέμβριος 2016

Download PDF

Γέλιο και Χαρά #13

Μίκυ Μάους

Το τεύχος 13 της σειράς “Γέλιο και Χαρά” είχε κυκλοφορήσει στις 23 Μαΐου του 1954. Είναι το πρώτο τεύχος του περιοδικού που στην τιμή του αναγράφεται “ΔΡΧ. 3” αντί “ΔΡΧ. 3.000” λόγω της πρόσφατης, τότε, αποκοπής των τριών μηδενικών από τη δραχμή, χωρίς ωστόσο να αλλάξει στο παραμικρό η ισοτιμία.

Το εξώφυλλο δεν είναι πρωτότυπο. Πρόκειται για σύνθεση με εξαιρετικό μοντάζ, για τα μέτρα της εποχής, δυο καρέ από τις σελίδες 25 και 26 και μοναδική λιθογραφική εκτύπωση (για όσους μόνον γνωρίζουν τις τεχνικές επεξεργασίας είναι το επίτευγμα εντυπωσιακό, άσχετα με το ότι το Λυκόπουλο εκπλήσσεται με κάτι που υποτίθεται ότι βλέπει μπροστά του, ενώ αυτό το κάτι, βρίσκεται πλάι του). Ποιος το προσέχει αυτό;

Τρείς είναι οι ιστορίες που περιέχονται στο τεύχος. 

Η 10σέλιδη με τον Μίκυ Μάους, τη Μίνι, τον προϊστορικό Γκούφυ και τα ανιψάκια του Μίκυ “Πριν από εκατό εκατομμύρια χρόνια”. Σενάριο-εικονογράφηση από τον Stan Walsh. Η πρωτότυπη ιστορία είχε δημοσιευτεί στο περιοδικό της Ντίσνεϋ WDC 381 ως O(ne) S(shot) Story τον Απρίλιο 1952 με τίτλο: “One Millions Ago”.

Η 8σέλιδη ιστορία με τη Γιαγιά Ντακ και τον λουφατζή χήνο βοηθό της τον Πασχάλη, όπου η παραδοσιακή αγρότισσα Γιαγιά δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τις νέες τεχνολογικές διευκολύνσεις στο νοικοκυριό. Στο αμερικανικό πρωτότυπο η ιστορία είναι άτιτλη, αλλά στην ελληνική έκδοση τιτλοφορείται “Οι εφευρέσεις”. Ανάλογους τίτλους είχαν και οι εκδόσεις της ιστορίας και σε άλλες γλώσσες.

Το σενάριο είναι αγνώστου (πιθανώς του Μπαρκς) και η εικονογράφηση του Riley Thomson. Είχε πρωτοδημοσιευεί στην αμερικανική σειρά Walt Disney Comics & Stories (WDC 127) τον Απρίλιο του 1951. 

Να σημειωθεί ότι εκτός από την πρώτη εμφάνιση της Γιαγιάς και του Πασχάλη στο “Γέλιο και Χαρά” είναι και η πρώτη εμφάνιση στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό και του Θείου Σκρούτζ (Θείο Σκρούζη, τον αναφέρει). Και οι τρεις αυτοί χαρακτήρες είναι δημιούργημα του Καρλ Μπαρκς και για τούτο πιθανολογείται το σενάριο να είναι δικό του.

Από το ίδιο αμερικανικό τεύχος του περιοδικού Walt Disney Comics & Stories είναι και η τρίτη ιστορία του ελληνικού τεύχους. Πρόκειται για την 8σέλιδη ιστορία του μικρού Λυκόπουλου και του Κακού Λύκου του πατέρα του, που μια πρωταπριλιάτικη φάρσα δυο στρουθοκαμήλων γλυτώνει από το τσουκάλι την άμοιρη κότα Μαλάμω, η οποία δεν μπορούσε να κάνει αξιοπρεπή αβγά για την ομελέτα του κακού Λύκου. Το πρωταπριλιάτικο gang για το αμερικανικό τεύχος ήταν επικαιροποιημένο, αφού είχε κυκλοφορήσει τον Απρίλιο.

Σενάριο και εικονογράφηση από τον Gil Turner από την οποία και δυο πάνελ της εικονογράφησής του χρησιμοποιήθηκαν να γίνει το εξώφυλλου του τεύχους στην ελληνική έκδοση. 

Καμιά από τις τρεις ιστορίες του τεύχους δεν έχει δημοσιευτεί σε μετέπειτα εκδόσεις με ιστορίες Ντίσνεϋ ελληνικής έκδοσης.

Γιώργος Βλάχος

15/11/2016

Download PDF

Η Μάσκα του Κόκκινου Θανάτου

Η ταινία “Η Μάσκα του Κόκκινου Θανάτου” (“The Masque of the Red Death”, 1964) βασίζεται σε μια αρκετά ελεύθερη διασκευή του ομώνυμου σύντομου γοτθικού διηγήματος του Edgar Allan Poe (πρώτη δημοσίευση: 1842). Ήταν η έβδομη από τον κύκλο των οκτώ ταινιών που γύρισε μεταξύ 1960-1965 ο Roger Corman ως παραγωγός και σκηνοθέτης με θέματα παρμένα και εμπνευσμένα από διηγήματα και ποιήματα του Poe. Στις επτά από τις οκτώ ταινίες πρωταγωνιστούσε ο Vincent Price.

Στην κινηματογραφική διασκευή χρησιμοποιήθηκαν, επίσης στοιχεία μικρής ένθετης  πλοκής από μια άλλη σύντομη ιστορία του Poe (Hop Frog) σε συνδυασμό με διήγημα του Γάλλου ρομαντικού συμβολιστή συγγραφέα Auguste Villiers de l'Isle-Adam (“Torture by Hope”) -πρόκειται για τον ρόλο του νάνου Hop Toad στην ταινία. Οι σεναριογράφοι Charles Beaumont και Wright Cambell πρόσθεσαν και τη δική τους αισθηματική ιστορία του Τζίνο και της Φραντσέσκα προκειμένου να εμπλουτίσουν τις συγκρουσιακές καταστάσεις στην πλοκή.

Ο πρίγκιπας Πρόσπερο σκληρός με τους χωριάτες υπηκόους του, αλλά και με τους φίλους του από την ίδια κοινωνική τάξη, δειλός όταν πρόκειται για τη δική του ζωή, αρέσκεται στο να ταπεινώνει και να προσφέρει με σαδιστική απόλαυση τον θάνατο στους άλλους. 

Η επιδημία του Κόκκινου Θανάτου (αποκύημα της πένας του Poe, η αρρώστια επιχειρήθηκε από τους μελετητές του να ταυτιστεί με τη φυματίωση ή τη χολέρα, ή την βουβωνική πανώλη) αναγκάζει τον Πρόσπερο να κλειστεί έντρομος στο κάστρο του συντροφιά με μερικούς φίλους του ευγενείς και να παραμείνουν κλεισμένοι μέχρι να περάσει ο λοιμός. Διοργανώνει χορό μεταμφιεσμένων στον πύργο του, για να τους δείξει ότι στην πραγματικότητα δεν φοβάται τον Κόκκινο Θάνατο θεωρώντας τον ότι είναι σταλμένος από τον ίδιο τον αφέντη του τον Σατανά, που αυτόν υποτίθεται ότι τον προστατεύει. Η εμφάνιση όμως του μυστηριώδη ξένου με το κόκκινο ράσο και την κουκούλα, η προσωποποίηση του Κόκκινου Θανάτου τον διαψεύδει, καθώς τόσο ο ίδιος ο Πρόσπερο όσο και οι φιλοξενούμενοι του δεν αποφεύγουν τον θάνατο, τελικά.

Από τα έξι άτομα που επέζησαν τελικά, είναι ανάμεσά τους και το ζευγάρι των ερωτευμένων νέων, ο Τζίνο και η Φραντσέσκα, τους οποίους ο ίδιος ο Κόκκινος Θάνατος προστάτεψε και βοήθησε να σωθούν.

Η ταινία με καθαρά εμπορικούς προσανατολισμούς εστίαζε στο υπάρχον στοιχείο του γοτθικού τρόμου παραλείποντας ή υποβαθμίζοντας τα στοιχεία αλληγορίας που δίνονται στο διήγημα με δυσνόητους συμβολισμούς. Για παράδειγμα: Τα άσπρα τριαντάφυλλα που ματώνουν, τι συμβολίζουν τα επτά δωμάτια με διαφορετικό χρώμα το καθένα, η κάρτα ταρό με τη φιγούρα του ανθρώπινου είδους (Ανθρωπότητα) που δίνει ο Κόκκινος Θάνατος στον Τζίνο, γιατί ο Πρόσπερο στο πρώτο δωμάτιο που συναντά είναι το μπλε αυτό δεν υπάρχει ως σκηνή στο έργο) και καταλήγουν στο μαύρο, όπου επέρχεται το τέλος του Πρόσπερο (το μπλε συμβολίζει τη γέννηση και το μαύρο τον θάνατο). Από την άλλη προσθέτει στοιχεία πιασάρικα, ευκολονόητα στο κοινό, όπως κάποιες δόσεις σατανιστικής λατρείας, όπου ο άρχοντας Πρόσπερο δηλώνεται οπαδός και υπηρέτης του Σατανά, ανάποδοι σταυροί και αιματηρές τελετές. Στοιχεία που προσφέρουν τα απαιτούμενα εφέ του τρόμου. 

Γενικά, μελετητές του Poe, που έχουν σταθεί λίγο περισσότερο σε αυτό το διήγημά του, το αναλύουν από καθαρά μεταφυσική σκοπιά θεωρώντας το ως αλληγορία του αναπόφευκτου ερχομού του θανάτου… Ο θάνατος κυριαρχεί στην ταινία. Όχι, με τη  μεταφυσική του θεώρηση, αλλά σαν στοιχείο που, με τη συχνότητα και την αγριότητά του, θα προκαλέσει τον τρόμο στους θεατές.

Αλλά επειδή η ταινία δεν είναι δοκίμιο πάνω στη ζωή και στον θάνατο, αλλά στοχεύει στην ψυχαγωγία, μέσω της εκτόξευσης της αδρεναλίνης των θεατών,  βλέπεται, αναμφίβολα, ευχάριστα επιτυγχάνοντας τον σκοπό της, ενώ η ερμηνεία του Βίντσεντ Πράις, την κάνει σχεδόν αριστούργημα! 

Η διασκευή σε κόμικ είναι σχεδόν πιστή --έχουν αφαιρεθεί, ωστόσο, κάποιες σκηνές για λόγους οικονομίας που ωστόσο δεν αλλοιώνουν τον ειρμό--. Κάποιες, επίσης, σκηνές της ταινίας έχουν γίνει πιο “απαλές” στο κόμικ, επειδή ως ανάγνωσμα απευθύνεται και σε μικρότερες ηλικίες από ότι στο κινηματογραφικό κοινό της.

Εκείνο, όμως, που αναγκαστικά λείπει από το κόμικ είναι η ζωντανή ερμηνεία του Πράις. Η αλήθεια είναι ότι η εικονογράφηση δοκίμασε να την υποκαταστήσει μερικώς με εικόνες σε εντυπωσιακά γκρο πλαν, όπου ομολογουμένως η πιστότητα είναι αξιοσημείωτη.

Γιώργος Βλάχος

10 Σεπτεμβρίου 2016

Download PDF

Τα Καλύτερα Κόμικς 17-20

Πέμπτη Τετράδα (17-20)

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Παρουσιάζουμε την 5η τετράδα των Καλύτερων Κόμικς (τεύχη 17-20), που είχαν εκδοθεί από τις εκδόσεις “Πεχλιβανίδη- Ατλαντίς” το 1961-1963 και που μας διέθεσε ο φίλος Γιάννης Τουλούπης  ενώ ο πολύτιμος φίλος Κρίτων Κυρίμης συνεχίζει απτόητος να μας πληροφορεί από ποια αντίστοιχα αμερικάνικα κόμικς προέρχονται τα ελληνικά εξώφυλλα.

ΔΙΑΠΛΑΝΗΤΙΚΑ τ. 17, 24 Νοεμβρίου 1961
Εξώφυλλο: Mystery in Space τ.42 (Μάρτιος 1958)
Artist: Gil Kane

Cover story
ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΟΠΛΟΙΟ ΟΥΡΑΝΟΞΥΣΤΗΣ (7 σελίδες)
Secret of Skyscraper Spaceship
μολύβια: Carmine Infantino

ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ 100.000 ΧΡΟΝΩΝ (6 σελίδες)
The 100.000 years old-weapon (Strange Adventures #90, Μάρτιος 1958)

Η ΓΗ ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΒΟΜΒΑ
The Earth Planetary-bomb (Strange Adventures #92, Μάιος 1958)

Back cover από πάνελ της ιστορίας
Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ (6 σελίδες)
Mail Rider to the Stars (Mystery in Space τ.42)

Γιώργος Βλάχος

Download PDF

ΠΑΡΑΞΕΝΑ τ. 18, 1 Δεκεμβρίου 1961

ΕΞΩΦΥΛΛΟ από STRANGE ADVENTURES #90 (Μάρτιος 1958)
σκίτσο-μολύβι: Gil Kane, μελάνι: Joe Giella, Frank Giacoia

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ: Πάνελ από 4η σελίδα ιστορίας “The Ice-Age Menace”, Strange Adventures #92

ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Cover Story:
- “Πώς έγινα Αρειανός” (8 σελίδες)
“The Day I became a Martian”
σενάριο: Otto Binder, σκίτσο-μολύβι: Carmine Infantino

- “Το Γεράκι” (6 σελίδες)
- “Το Φάντασμα που κυνηγούσε τον Ρόι Ρέιμοντ” (6 σελίδες)

Back Cover:
- “Η Απειλή της Εποχής των Πάγων” (6 σελίδες)

Γιώργος Βλάχος

Download PDF

ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΑ τ.19, 8 Δεκεμβρίου 1961

Εξώφυλλο: μέρος της εικόνας της πρώτης σελίδας της ιστορίας “Clark Kent, the Man of Mystery” από το “Superman” #117

Οπισθόφυλλο: πάνελ από ιστορία “The Secret of Fort Superman” “Superman” #117

ΙΣΤΟΡΙΕΣ

-Cover story: “Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ” σελ. 8
“Clark Kent, the Man of Mystery” (Superman 117), Νοέμβριος 1957

-“ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΜΠΡΟΥΣ ΓΟΥΑΙΗΝ” (περιπέτεια Batman) σελ. 12

Back Cover Story: “ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ” σελ.8
“The Secret of Fort Superman” (Superman 117), Νοέμβριος 1957

Γιώργος Βλάχος

Download PDF

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΑ, τ.20, 15 Δεκεμβρίου 1961

Εξώφυλλο: από “Tales of the Unexpected” #26 (Ιούνιος 1958)
Εικονογράφηση: Bob Brown

Οπισθόφυλλο: μεγεθυμένο πάνελ της ιστορίας από “Tales of the Unexpected” #26


ΙΣΤΟΡΙΕΣ
- Cover Story: “ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΚΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΟΠΛΟΙΟΥ”
The Mystery of the Tiny Space-Ship σελ.6
Εικονογράφηση: George Roussos

-“Η ΠΑΓΩΜΕΝΗ ΠΟΛΗ” σελ. 6
The Frozen City (“Tales of the Unexpected” #26)
- “Ο ΑΛΗΤΗΣ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ” σελ. 6
- “Ο ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΚΡΑΤΗΡΑΣ” σελ. 6

- Back Cover Story: “Η ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΦΥΛΑΚΗ” σελ.6
The Magnetic Prison
μεγεθυμένο πάνελ της ιστορίας από “Tales of the Unexpected” #26

Γιώργος Βλάχος

Download PDF

Οι Περιπέτειες της Ομάδας Κουστώ

Τα ταξίδια του Ζακ Ρουσώ στις θάλασσες του κόσμου, τα γνωρίζουμε από την τηλεόραση και το δίχως άλλο είχαμε αισθανθεί να μας συναρπάζουν εκείνες οι υποβρύχιες λήψεις με θηρία του βυθού, με ναυάγια, με τον πολύχρωμο και μυστηριώδη υποθαλάσσιο κόσμο.
Ο Ζακ Υβ Κουστώ  (1910-1997) δεν ήταν μόνο ο περίφημος ωκεανογράφος. Ήταν και σκηνοθέτης  των καταδύσεων αυτού και της ομάδος του σε εκατοντάδες φιλμ-ντοκιμαντέρ των εξερευνήσεών του. Ενώ κατέγραφε το ντοκουμέντο, φρόντιζε να το διανθίζει και με αφηγηματικά στοιχεία feature film (λήψεις “συναισθηματικών” κάδρων  και μοντάζ εκκρεμοτήτων), ώστε να κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή. Από τις σημαντικότερες κινηματογραφικές βραβεύσεις του είναι τα δύο Όσκαρ στην κατηγορία ντοκιμαντέρ (“Σιωπηλός Κόσμος” το 1956 και “Κόσμος χωρίς ήλιο” το 1964) και τα 10 Emmy. Και τα δύο έγιναν και βιβλία με τεράστια εμπορική επιτυχία -αφού μεταφράστηκαν και σε 22 γλώσσες, ενώ μνημειώδης έκδοση υπήρξε και η 21τομη εγκυκλοπαίδεια του “Ο Κόσμος του Ωκεανού” που γράφτηκε μεταξύ 1973-1979.
Ο “συμπρωταγωνιστής” του Κουστώ στα ταξίδια του, η θρυλική “Καλυψώ” ήταν ένα πρώην ναρκαλιευτικό που το μετέτρεψε σε ένα πλήρως εξοπλισμένο ωκεανογραφικό σκάφος και το οποίο προσκρούοντας σε ύφαλο στο Μπόρνεο βυθίστηκε το 1996. Ο Κουστώ πέθανε ένα χρόνο αργότερα!.
Το 1975 με πρόσκληση της ελληνικής κυβέρνησης εξερευνά τον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Κρήτης και Σαντορίνης, ο οποίος παρουσιάζει εξαιρετικό αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Με τις έρευνές του απέκλεισε την περίπτωση να βρισκόταν σε αυτό το σημείο του Αιγαίου η μυθική Ατλαντίδα, την οποία κάποιοι θρύλοι εκεί την τοποθετούσαν. Επίσης ανακάλυψε το κουφάρι το βυθισμένου “Βρετανικός” δίδυμου αδελφού του “Τιτανικού”.
Η εξερεύνηση ενός αρχαίου ναυαγίου, το οποίο είχε εντοπιστεί στις αρχές του 20ου αιώνα από Έλληνες σφουγγαράδες και είχε φέρει στο φως τον έφηβο και τον μηχανισμό των Αντικυθήρων είναι το θέμα της μιας από τις ιστορίες που εντάχθηκαν στη σειρά “Les aventures de l’ équipe Cousteau en bandes dessinées”.
Η σειρά αυτή προέρχεται, κυρίως, από διασκευές σε κόμικ κάποιων από τα ντοκιμαντέρ της ομάδας Κουστώ. Συνολικά εκδόθηκαν 17 άλμπουμ από τον εκδοτικό οίκο Laffont μεταξύ Οκτωβρίου 1985 και Νοεμβρίου 1998. Δηλαδή τα δυο τελευταία εκδόθηκαν μετά τον θάνατο του Κουστώ, του οποίου --ειρήσθω εν παρόδω-- η 19η επέτειος του θανάτου είναι σήμερα 25 Ιουνίου!
Το σενάριο (με έντονα τα στοιχεία της fiction περιπέτειας) στα περισσότερα από τα άλμπουμ της σειράς, καθώς και η εξαίρετη εικονογράφηση είναι έργο του Ντομινίκ Σεραφινί (Dominique Serafini - 1946), ο οποίος υπήρξε και μέλος σε τέσσαρες καταδυτικές αποστολές του “Καλυψώ”, ενώ ο ίδιος αυτοχαρακτηρίζεται ως υποβρύχιος ζωγράφος, που χρειάζεται καθημερινά μια βόλτα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας για να νιώθει ελεύθερος!
Στο “Σεντούκι” θα παρουσιάσουμε την ελληνική έκδοση των Περιπετειών του Κουστώ από τις Εκδόσεις Σμυρνιωτάκη σε μια πραγματικά πολύ επιμελημένη έκδοση.

Γιώργος Βλάχος
24/6/2016

***********************************************************************

#1) Το Μυστήριο της Ατλαντίδας

Εγκαινιάζουμε τις αναρτήσεις ιστοριών από την ελληνική έκδοση της γαλλικής μίνι σειράς κόμικς “L’ aventure de l’ equipe Cousteau en bande dessinées” με την περιπέτεια “Το Μυστήριο της Ατλαντίδας” η οποία με τίτλο “Le Mystère de l’ Atlantide -Le Trésor de Pergame” ήταν το 6ο άλμπουμ της γαλλικής σειράς, το οποίο είχε εκδοθεί τον Δεκέμβριο του 1987 από τον εκδοτικό οίκο Editions Robert Laffont.
Η ελληνική έκδοση πραγματοποιήθηκε από τον εκδοτικό “Σμυρνιωτάκης Εκδοτικές Επιχειρήσεις” το 1989 σε μετάφραση Ελένης Ευθυμιοπούλου.
Μέσα από το “ντοκυμαντέρ” αναδύεται μια κυριολεκτικά συναρπαστική περιπέτεια, που αναδίδει ελληνική θάλασσα και ελληνική ιστορία.
Με μεγάλη εικαστική πιστότητα στα πάνελ, τα πλάνα των ελληνικών τοπίων και των Ελλήνων νησιωτών δένουν με το ιστορικό θρίλερ που εξελίσσεται στα βάθη της θάλασσας, καθώς το επιστημονικό και καταδυτικό πλήρωμα της “Καλυψούς” φέρνει στο φως πρωτόγνωρα στοιχεία στην αναζήτηση, για την επιβεβαίωση ή την διάψευση του θρύλου της χαμένης Ατλαντίδας.
Το 1975 η κυβέρνηση Καραμανλή καλεί τον Ζακ Υβ Κουστώ να εξερευνήσει (ή και να χαρτογραφήσει το Αιγαίο. Ακούγεται λίγο παράξενο να ήταν η πραγματική πρόθεση της κυβέρνησης η επιβεβαίωση ή η διάψευση με ευρήματα-ντοκουμέντα του βυθού η ύπαρξη της μυθικής Ατλαντίδας στον χώρο του Αιγαίου, την αναφορά της οποίας πρώτος ο Πλάτων είχε κάνει σε διαλόγους του.
Υπήρχε, βέβαια η θεωρία του μεγάλου αρχαιολόγου Σπύρου Μαρινάτου, που είχε σκοτωθεί ένα χρόνο πριν σε ανασκαφές στη Σαντορίνη, ο οποίος με δικά του ευρήματα και τεκμηριωμένες θεωρίες, ισχυριζόταν ότι η Ατλαντίδα ήταν η Μινωική Κρήτη και ότι ο καταποντισμός της δεν ήταν άλλο παρά η μυθολογική εκδοχή της ξαφνικής καταστροφής του πολιτισμού της από ηφαιστειακή δραστηριότητα του ηφαιστείου της Θήρας/ Σαντορίνης.
Συγκυριακά, ίσως να ήταν ένας πολιτικός διπλωματικός ελιγμός με διεθνείς αποδέκτες ή απλώς συγκάλυψη άλλου είδους ερευνών με το πρόσχημα των ιστορικών ερευνών. Από το 1973 η Τουρκία είχε αρχίσει να προβάλλει αξιώσεις συνεκμετάλλευσης των πετρελαϊκών κοιτασμάτων του Αιγαίου και το θέμα της υφαλοκρηπίδας των νησιών είχε πάρει διεθνείς διπλωματικές διαστάσεις. Πιθανώς, λοιπόν, η πρόσκληση του παγκοσμίως αναγνωρισμένου ωκεανογράφου Κουστώ, να είχε να κάνει και με αυτό το θέμα.
Όπως και να έχει στην “περιπέτεια” δεν θίγεται κάτι τέτοιο. Αντίθετα, εξιστορεί την ανακάλυψη από Έλληνες σφουγγαράδες του Μηχανισμού των Αντικυθήρων και του Εφήβου των Αντικυθήρων στις αρχές του 20ου αιώνα και την εμπλοκή του Κουστώ καμιά 70αριά χρόνια μετά που αναζήτησε κι άλλα ευρήματα στο βυθισμένο σκαρί της ρωμαϊκής εποχής, ενώ σεκάνς φλας μπακ σε εκείνη την εποχή δίνουν στην αφήγηση τη διάσταση της εκκρεμότητας…. Με πιο μεγάλη εκκρεμότητα τη συνέχεια της “περιπέτειας” στο επόμενο τεύχος “La vague de Feu” που στη Γαλλία κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1988, ενώ στη Ελλάδα, ποτέ!
Το στόρυ, η υπόθεση, γράφτηκε από τον Y. Paccalet, ενώ το τελικό σενάριο καθώς και η εικονογράφηση ήταν του Dominique Serafini.

Γιώργος Βλάχος
24/6/2016

#2) Η Βυθισμένη Γαλέρα

Κατάφορτη με θησαυρούς ισπανική γαλεάτσα πέφτει ακυβέρνητη σε σύμπλεγμα κοραλλιογενών υφάλων έξω από τη Φλόριντα και βουλιάζει.

Τριακόσια χρόνια αργότερα ο ωκεανογράφος Κουστώ και το πλήρωμα της “Καλυψούς” του εντοπίζουν το ναυάγιο σχεδόν θαμμένο στους βράχους των κοραλλιών και επιχειρούν την ανέλκυση του θησαυρού. Εκτός από το επιστημονικό μέρος της αποστολής, αποσκοπούν και σε προσωπικό οικονομικό όφελος από το μερίδιο των ευρέτρων. 

Εντυπωσιακά εικονογραφημένη εξιστόρηση μιας ακόμα περιπέτειας της ομάδας “Κουστώ”, που είχε λάβει χώρα στη δεκαετία του ’50.

Πρόσθετο ενδιαφέρον στο σενάριο δίνει η δραματική εικονογράφηση των σεκάνς, όπου εξιστορείται η βύθιση του πλοίου σε ενεστώτα χρόνο στην εποχή που συνέβη.

Οι σεκάνς αυτές μπλέκονται περίτεχνα με τον παρόντα χρόνο των ερευνών για την ανεύρεση του ναυαγίου.

“Η Βυθισμένη Γαλέρα”  σε σενάριο και εικονογράφηση των Serafini-Paccalet κυκλοφόρησε και στα ελληνικά στη σειρά “Εικονογραφημένες Περιπέτειες της Ομάδας Κουστώ” το 1989 από τις “Εκδοτικές Επιχειρήσεις Ι. Σμυρνιωτάκης ΑΕ” σε μετάφραση της Ελένης Ευθυμιοπούλου. Σελίδες: 48

Η πρωτότυπη γαλλική έκδοση πραγματοποιήθηκε από τον γαλλικό εκδοτικό οίκο:

Editions Robert Laffont SA Paris (1986) 

Γιώργος Βλάχος
28/1/2017